Po wojnie w nowej roli Podczas II wojny światowej miejscowy klasztor poniósł znaczne straty w ludziach i budynkach, natomiast drewniana kaplica ocalała. Po wybudowaniu w Niepokalanowie bazyliki (1948-54) zadecydowano o częściowej zmianie przeznaczenia starej kaplicy. W większej części budynku urządzono tzw. salę pamiątek, podzieloną na 6 sekcji: dzieciństwo i młodość Rajmunda-Maksymiliana, powstanie religijnego stowarzyszenia zwanego Rycerstwem Niepokalanej, działalność wydawniczo-misyjna w Krakowie, Grodnie, Niepokalanowie i Nagasaki, cierpienie i śmierć za drugiego człowieka w obozie koncentracyjnym, sława pośmiertna o. Maksymiliana, kanonizacja i kult franciszkanina-męczennika z Auschwitz.
thumb|240px|Widok na ołtarz główny kaplicy thumb|240px|Najstarsza część z 1927 r. Ponadto udostępniono do zwiedzania pierwszą celę zakonną, w której o. Maksymilian mieszkał w latach 1927-1930. To niewielkie pomieszczenie znajduje się między najstarszą częścią kaplicy a zakrystią, gdzie do dzisiaj przechowuje się stare, haftowane ornaty tzw. skrzypcowe, łaciński mszał oraz ampułki, używane do Mszy św. przez o. Maksymiliana.