Łukasz Bniński herbu Łodzia (ur. w 1738Polski Słownik Biograficzny podaje rok 1740 jako datę jego urodzenia. w Psarskiem, zm. w 1818) – hrabia, rotmistrz kawalerii narodowej (1778), sędzia ziemski poznański (1782), starosta sokolnicki, poseł na Sejm Czteroletni, marszałek targowickiej konfederacji województw wielkopolskich (1792), konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej w 1792 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XII, Poznań 1890, s. 147., kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Świętego Stanisława.
Życiorys Łukasz Bniński z racji odziedziczonych ziem oraz dokonanych akwizycji stał się przed 1789 roku jednym z największych właścicieli na zachodniej rubieży Rzeczypospolitej. Posługiwał się tytułem pułkownika znaku husarskiego. W latach 1782–1793 piastował godność sędziego ziemskiego poznańskiego. Zajmował się głównie zarządzaniem swoimi włościami.
Był od 1788 roku posłem na Sejm Czteroletni z województwa poznańskiego. 3 maja 1791 roku był nieobecny w Warszawie. Przeszedł na stronę konfederacji targowickiej, 20 sierpnia 1792 roku w Środzie Wielkopolskiej został wybrany marszałkiem konfederacji województw wielkopolskich. W latach 1794–1797 przebywał w Petersburgu.