Podjęli więc decyzję o wyłączeniu mieszadeł wewnątrz reaktora. Spowodowało to nagromadzenie ciepła w górnej części reaktora, tuż pod pokrywą. Doprowadziło to do punktu krytycznego – zainicjowana została egzotermiczna reakcja uboczna. Późniejsze testy wykazały, że wbrew wcześniejszym ustaleniom, do jej zapoczątkowania wystarczała temperatura aby się pojawiła, tj. o mniej niż pierwotnie zakładano. Efektem była stopniowa utrata szczelności reaktora oraz wzrost temperatury do siedem godzin później, kiedy to nastąpił gwałtowny wyciekTrevor A. Kletz, „What Went Wrong? Case Histories of Process Plant Disasters(1998)”, Wyd. Gulf Professional, .Trevor A. Kletz, „Learning from Accidents”, Wyd. Gulf Professional, 2001..
Z powodu wzrostu ciśnienia otworzył się zawór bezpieczeństwa zainstalowany w reaktorze, uwalniając do atmosfery 6 ton chemikaliów, które opadły na obszar 18 km², głównie w kierunku południowymThe Roche Group, „Seveso – 30 years after.”.. Pośród związków uwolnionych z reaktora znajdowało się ok. 1 kg TCDD. W prawidłowo prowadzonym procesie stężenie TCDD utrzymuje się na poziomie poniżej 1 ppm, jednak w podwyższonej temperaturze TCDD przekroczyło poziom 100 ppm.