I wojna brytyjsko-birmańska (birm. //; ; 5 marca 1824 – 24 lutego 1826) – pierwsza spośród trzech wojen brytyjsko-birmańskich stoczonych w XIX wieku pomiędzy Imperium Brytyjskim a Królestwem Birmańskim. Natomiast II wojna brytyjsko-birmańska to okres kwiecień–grudzień 1852, a III wojna brytyjsko-birmańska to okres 14–28 listopada 1885 roku.

Tło konfliktu Po pokonaniu i aneksji przez Birmę arakańskiego królestwa Mrauk U w 1785 roku, uciekinierzy z Arakanu organizowali na terenie Wschodniego Bengalu oddziały zbrojne, które ponownie przekraczały granicę i atakowały birmańskie garnizony (w 1811 roku udało im się nawet zająć na krótko Myauk U). Powodowało to odwetowe ataki Birmańczyków, którzy wkraczali na bengalskie terytorium i wycofywali się szybko pod wpływem żądań władz prowincji. Jednocześnie Brytyjczycy konsekwentnie odmawiali wydalenia arakańskich uchodźców z kontrolowanego przez siebie terytorium motywując to względami humanitarnymi. Choć nie stali oni za najazdami, na birmańskim dworze w Ava utrwalało się przekonanie, że są ich inspiratorami.