spód kolonii jest bezbarwny lub bardzo jasnożółty do słabo różowego, u niektórych szczepów występuje czarnopurpurowa obwódka. Główki konidioforów mają promienisty układ zarodników. Metule mają 7–20 × 5–8 μm długości, fialidy 6–9 × 2–3 μm. Zarodniki są okrągłe do elipsoidalnych, gładkie z cienkimi ścianami o średnicy 2,5 × 4,0 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje na całym świecie, szczególnie w klimacie równikowym i podzwrotnikowym w glebach, na nasionach i ryzosferze, nigdy w glebie bez obecności korzeni. Znajdowany w żywności i paszach zwierzęcych, głównie zbożach.
Znaczenie Jest częstą przyczyną inwazyjnej aspergilozy, grzybicy uszu oraz paznokci u ludzi. Izolowany jest od ptaków (zarówno od osobników zdrowych, jak i od osobników ze zmianami chorobowymi), od świń oraz martwych pszczół Wytwarza mykotoksyny – kwas kojowy, terfenillinę, kandydulinę, ksantoascynę oraz kwas β-nitropropionowy.
Przypisy
Kategoria:Kropidlakowate Kategoria:Mykobiota Polski