Dobra i fundacje Zgromadził znaczny majątek, przede wszystkim w woj. połockim. Należały do niego m.in. Prozoroki, Komorowszczyzna, Ososkowo, Lisno, Hlińce, Chociemicze, Uroda, Uszacz, Datnów, Jałówka, Sanniki, Kożangródek, Nowy Dworzec, Bołotnica, Orzechowo, Mirowlany, Mojsiewicze, Połoczany, Swile, Klepacze, Poniewieże.
Druga żona zapisała mu prawo do starostwa jaśwojńskiego, które w 1717 przekazał synowi Józefowi.
Około 1700 wojewoda połocki Dominik Słuszka przekazał mu wsie Klaszyce i Niszcza, które utworzyły starostwo klaszyckie.
Dobrodziej zakonu franciszkanów w Prozorokach i karmelitów bosych w Kownie. Współfundator wraz z żoną Anną z Kieżgałjo-Zawiszów kościoła karmelitów bosych w KownieRocznik Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie, Tom V, rok 1914, s. 196–201.. Krzysztof i Anna z Kieżgajło-Zawiszów Niemirowiczowie Szczytowie, kasztelanowie smoleńscy, 4 września 1716 r. zapisali karmelitom bosym z Kowna majątek Kaczaniszki położony nad Niemnem w pobliżu Czerwonego Dworu. Niedługo potem wybudowali im murowany kościół pod wezwaniem Św. Eliasza. Fundację Niemirowiczów-Szczytów zatwierdził w 1726 r. król August II. Z uzyskanych funduszy zakonnicy zakupili parę domów i placów w mieście oraz wybudowali przy kościele św. Eliasza drewniany klasztor.