Podstawy metodyki badań samosiewu sosnowego w oparciu o powierzchnie próbne otrzymał tytuł doktora nauk leśnych, a docenta 29 stycznia 1959. W lipcu 1960 został twórcą Zakładu Gospodarstwa Łowieckiego, który w 1961 przekształcono w Katedrę. W 1962 został członkiem Komisji Nauk Leśnych Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, ponadto zasiadał w Sekcji Ekologii Zwierząt Łownych Komitetu Ekologicznego PAN, Komitecie Nauk Leśnych PAN, Radzie Naukowej Instytutu Badawczego Leśnictwa, Komisji Hodowlanej przy Radzie Naczelnej Polskiego Związku Łowieckiego. W WSR był dziekanem Wydziału Leśnego od 1964 do 1966 roku, a 28 kwietnia 1967 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Wiesław Szczerbiński do 1970 roku kierował obydwoma placówkami i przeszedł na emeryturę. thumb|Grób na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu Był twórcą podstaw nowoczesnego łowiectwa opartych na zasadach ekologicznych. Opublikował około 150 pozycji, z których połową są prace o łowiectwie.
Wiesław Szczerbiński zmarł nagle w Poznaniu 2 maja 1972 roku i pochowany został na cmentarzu Górczyńskim (kw. II P, rząd 30, grób 6).
Jego żoną od 1928 roku była Stanisława Ozdowska.