Cykl Kaliny – opracowany w 1970 roku przez radzieckiego inżyniera Aleksandra Kalinę proces transferu ciepła dla wody amoniakalnej. Dzięki zastosowaniu niskotemperaturowego czynnika roboczego zostaje wytworzona para o niższej temperaturze niż w tradycyjnych systemach parowych. Konwencjonalne turbiny parowe wymagają temperatur pary rzędu kilkuset stopni Celsjusza, aby pracować ekonomicznie w temperaturze relaksacji ponad 100 °C. Maksymalna możliwa sprawność jest określona przez górną i dolną wartość temperatury gazu roboczego.

Zastosowanie thumb|Błękitna Laguna W elektrowniach geotermicznych z turbin parowych wysokie temperatury pary wykorzystać można tylko przez kosztowne wiercenia. Geotermalny gradient temperatury wynosi około 3 °C na 100 m, co powoduje konieczność wykonania odwiertu na głębokość kilku kilometrów, aby uzyskać wodę o temperaturze zapewniającej wystarczającą efektywność wymiany ciepła.