W przypadku wielokrotnego przepływu masowego przez turbinę mieszanina musi być rozprowadzane w części absorpcyjnej. Ciepło absorpcji i skraplania może być odprowadzane do wody chłodzącej. Powstały roztwór podstawowy doprowadza się za pomocą pompy do wymaganego ciśnienia skraplania roztworu roboczego i żądanej większej części prądu w prasie ślimakowej. Tam zostaje za pomocą ciepła odpadowego wydalony prawie czysty amoniak ze spalin turbiny. Pozostały słaby roztwór przepływa z powrotem przez zawór dławiący do skraplacza. Po wzroście ciśnienia roztwór roboczy przenosi się z powrotem do generatora pary wodnej z odzyskiem ciepła.
Zalety Szczególną zaletą procesu Kaliny jest przede wszystkim korzystny współczynnik wymiany ciepła dla wytwornicy pary i skraplacza. Właściwość mieszaniny jest wykorzystywana do spowodowania zmiany stężenia w zależności od zmian temperatury. Tutaj jest to dokonywane przez zmianę stężenia poszczególnych faz par i cieczy przy stałym całkowitym stężeniu i pod stałym ciśnieniem. Mieszaninę odparowuje się przy stale rosnącymi temperaturami i skrapla przy temperaturach systematycznie malejących. Przy nieizotermicznym odparowaniu mieszaniny temperatura odparowania leży bliżej linii idealnej źródła ciepła jakim jest woda, która odparuje w stałej temperaturze.