Najwięcej medali w wieloboju sprinterskim mężczyzn zdobyli reprezentanci Holandii – 31 (9 złotych, 8 srebrnych i 14 brązowych). Tuż za liderami klasyfikacji medalowej plasują się zawodnicy ze Stanów Zjednoczonych i Związku Radzieckiego, którzy zdobyli odpowiednio siedem i dwanaście medali mniej. Amerykanie mają w dorobku łącznie 24 medale (8 złotych, 8 srebrnych i 8 brązowych), a panczeniści z ZSRR – 19 (8 złotych, 6 srebrnych i 5 brązowych). Najbardziej utytułowanym zawodnikiem wśród mężczyzn jest Białorusin, startujący wcześniej w reprezentacjach ZSRR i WNP, Ihar Żalazouski, który w latach 1985–1993 zdobył sześć złotych i jeden brązowy medal. Najwięcej razy na podium stanął jednak Kanadyjczyk Jeremy Wotherspoon, w dorobku którego jest dziewięć medali – cztery złote, cztery srebrne i jeden brązowy. Trzecie miejsce w klasyfikacji zawodników zajmuje Lee Kyu-hyeok z czterema złotymi i jednym srebrnym medalem.

Od początku organizowania mistrzostw w wieloboju sprinterskim przeprowadzane są również zawody kobiet.