Maszynista i palacz pociągu nr 608 wyszli z katastrofy bez szwanku, ponieważ ochronił ich długi kocioł parowozu. Pierwszy wagon (pocztowy) został poważnie uszkodzony, ale nie wykoleił się. Drugi wagon (bagażowy) ustawił się poprzecznie i zdemolował poprzedzający go wagon pocztowy. Trzeci wagon (osobowy) został niemal całkowicie zniszczony przez napierający z tyłu wagon czwarty (służbowy). To właśnie w trzecim wagonie było najwięcej ofiar śmiertelnych z całego pociągu nr 608. Również wagon czwarty i piąty (osobowy) zostały poważnie uszkodzone. Pozostałe wagony (w liczbie 7) były uszkodzone lekko lub nie zostały uszkodzone.
Pociąg nr 653 został uszkodzony o wiele bardziej. Pierwszy wagon motorowy został uniesiony ponad czołem lokomotywy parowej. Zniszczone zostały też cztery wagony doczepne. Tylny wagon motorowy oderwał się od reszty pociągu i pozostał na torach.
Aby zapobiec wybuchowi kotła parowozu, jego obsługa wysypała z paleniska rozżarzony węgiel, który jednak zapalił wydostający się z rozbitego wagonu motorowego olej napędowy. Płomienie powstałego w ten sposób pożaru sięgały 4 metrów. Pożar ten jeszcze bardziej zwiększył liczbę ofiar.