W 1965 organizował Wydział Prawa filii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Katowicach. W 1966 został prodziekanem tego wydziału, a w 1968 pierwszym dziekanem Wydziału Prawa i Administracji nowo utworzonego Uniwersytetu Śląskiego (kolejny raz sprawował tę funkcję w latach 1986–1990). Przez wiele lat kierował też Instytutem Prawa Sądowego, a następnie od 1981 – Katedrą Prawa Cywilnego UŚ. Pod jego kierunkiem stopień doktora nauk prawnych uzyskali m.in. Henryk Goik, Kazimierz Kruczalak, Stanisława Kalus i Maria-Anna de Abgaro Zachariasiewicz.

W pracy naukowej zajmował się tematyką odpowiedzialności cywilnej, w tym m.in. problematyką odpowiedzialności lekarskiej i sportowej, zgody poszkodowanego oraz bezprawnością jako przesłanką odpowiedzialności. Ponadto zajmował się badaniami związanymi z prawem prywatnym międzynarodowym, prawem przewozowym oraz problematyką umów. Był autorem kilku monografii i podręczników, a także licznych rozpraw, studiów i artykułów.

Był m.in. członkiem Komisji Prawnej Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Krakowie i Komisji do Spraw Reformy Prawa Cywilnego.

Od 3 kwietnia 1954 był mężem Alicji z domu Drozdowskiej (1926–1989), ojcem Tadeusza (1957–2015), doktora filozofii.