W 2012 Jesper Milàn i współpracownicy opisali 2 koprolity (sfosylizowany kał) zawierające rybie kości i łuski. Znalezisko pochodziło z formacji Jydegaard. Były to pierwsze takie skamieliny znalezione w kontynentalnych osadach mezozoicznych Danii. Choć zwierzęcia, którego jelita uformowały kał, nie można w sposób pewny zidentyfikować, żółwie morskie i dromeozaurydy takie jak Dromaeosauroides wydają się najbardziej prawdopodobnymi kandydatami.
Budowa thumb|left|Porównanie wielkości dromeozauroida i człowieka. Zaznaczono znalezione fragmenty szkieletu dinozaura Cechy wykorzystywane w celu identyfikacji zębów teropoda obejmują wielkość, proporcje, zakrzywienie korony oraz morfologię i ilość ząbków. Holotyp D. bornholmensis stanowi właśnie korona zęba o długości 21,7 mm, mierząca 9,7 mm w kierunku przednio-tylnym i 6,6 mm szerokości u podstawy. Przednia część zęba wykazuje zużycie. Wskazuje to, że ząb został zrzucony za życia zwierzęcia. Następnie dotknęły go procesy tafonomiczne. Podstawa zęba jest nieregularna, wobec czego za życia zwierzęcia mógł on być nieco dłuższy. Zakrzywienie i długość holotypowego zęba oraz długość jego tylnej krawędzi (tnącej) wskazują, że zajmował on miejsce na przedzie jamy ustnej.