Alkestis ( Alkēstis, ) – grecka tragikomedia i zarazem ostatnia część tetralogii Eurypidesa, jednocześnie najstarszy z zachowanych dramatów jego autorstwa (438 p.n.e.) Utwór jest adaptacją tesalskiego mitu o Alkestis, żonie władcy Feraj Admeta.
Mąż Alkestis dzięki wstawiennictwu Apolla został uratowany od przedwczesnej śmierci, jednak aby wyrównać rachunek z zaświatami, musiał zostać wykupiony za cenę czyjegoś życia. W tej sytuacji jedyną osobą gotową do poświęcenia okazała się kochająca Alkestis. Eurypides wykorzystał tesalską opowieść do analizy problematyki małżeńskiej, a ostatnie miejsce w tetralogii, zarezerwowane tradycyjnie dla dramatu satyrowego, sprawiło, że druga część utworu zawiera wiele elementów komicznych.
Wśród dramatów Eurypidesa, szczególnie zainteresowanego tematyką małżeństwa (Ifigenia w Aulidzie, Andromacha, Orestes, Helena), jedynie Alkestis w pełni koncentruje się na nim, ponieważ jej zasadniczy temat w istocie stanowi żal za utraconym szczęściem małżeńskimJames Redfield: Człowiek i życie domowe. W Człowiek Grecji (red. J.-P. Vernant). Warszawa: Świat Książki, 2000, s.