W finale, który odbył się 2 marca, wokalistka wystąpiła jako siódma i, dzięki poparciu komisji jurorskiej (w składzie: Olav Ehala, Sandra Nurmsalu, Marten Kuningas, Tõnis Kahu, Toomas Puna, Sofia Rubina, Owe Petersell, Reigo Ahven, Marju Länik, Toomas Olljum, Erik Morna) oraz telewidzów, zajęła pierwsze miejsce w ogólnej klasyfikacji z wynikiem 17 punktów (8 od telewidzów i 9 od jurorów), pokonując w drugiej rundzie finału Grete Paię, zostając dzięki temu reprezentantką kraju podczas 58. Konkursu Piosenki Eurowizji.
W listopadzie 2012 roku Europejska Unia Nadawców (EBU) ogłosiła, że kolejność startową podczas półfinałów ustalą producenci widowiska, którzy ustawili estońską delegację jako drugą w kolejności podczas pierwszej rundy półfinałowej konkursu (losowanie odbyło się w styczniu 2013 roku). W maju Birgit rozpoczęła próby kamerowe w Malmö Arena w Malmö, gdzie odbywały się wszystkie trzy koncerty eurowizyjne. W czasie brania udziału w konkursie, wokalistka była w ciąży. Podczas występu towarzyszyli jej chórzyści: Raimondo Laikre, Kaido Põldma i Lauri Pihlapi 14 maja odbył się drugi koncert półfinałowy konkursu, w którym estoński utwór został oceniony przez telewidzów i jurorów na 52 punkty, awansując do rundy finałowej z dziesiątego miejsca.