Lata 90. W 1991 Edmondson i Mayall pojawili się na West Endzie, gdzie wystąpili jako odpowiednio Estragon i Vladimir w sztuce Czekając na Godota Samuela Becketta. W latach 1991–1995 duet tworzył wspólnie popularny, choć wyróżniający się brutalnością, serial komediowy Bottom, a także jego liczne adaptacje estradowe. W 1999 premierą miała wersja kinowa tej produkcji, zatytułowana Guest House Paradiso. W 1992 zagrał w filmie Kolumbie do dzieła, będącym nieudaną próbą reaktywacji po latach cyklu komediowego Cała naprzód. W 1995 był partnerem scenicznym Stephena Frya w sztuce Cell Mates, która miała tak złe recenzje, iż już po trzech spektaklach Fry podjął próbę samobójczą, a następnie porzucił rolę i wyjechał z kraju (jak się później okazało, epizod ten związany był z chorobą afektywną dwubiegunową, której aktor wtedy jeszcze sobie nie uświadamiał).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rik Mayall · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.