Po śmierci Hidetady Tokugawy 1 września 1632 roku ogłoszono amnestię dla Takuana i mógł on powrócić do Edo. Podobno był witany przez ludzi z Edo jak zwycięski siogunNobuko Hirose. Immovable Wisdom. Str. 10. Takuan nie był jednak zadowolony, gdyż jako jedyny z tych, którzy sprzeciwili się decyzjom Tokugawy, musiał służyć nowemu siogunowi Iemitsu Tokugawie. W 1635 roku zezwolono mu na odwiedziny Kioto i jego rodzinnego domu w Izushi. Po okresie przypisywania Takuana do pełnienia funkcji kapłańskich w zamkach Nijo i Edo, po spotkaniu z siogunem Iemitsu, przywrócono starszych mnichów (którym odebrano w 1629 roku purpurowe szaty) na poprzednie pozycje w klasztorze Daitoku, co ożywiło go po okresie zapaściNobuko Hirose. Immovable Wisdom. Str. 11.
Iemitsu Tokugawa miał całkowite zaufanie do Takuana i często go zapraszał na dyskusje do zamku Edo lub odwiedzał go w Kensoku-an (Pustelnia Uwięzienia) w posiadłości pana Yagyū Tajima no Kami. Od czasu do czasu Takuan udawał się na spotkania poetyckie, na których wygłaszał wiersze na tematy buddyjskie. Dla Iemitsu Takuan stał się mentorem, duchowym mistrzem, doradcą politycznym, przy którym czuł się zrelaksowany, nie zawracając uwagi na swoją pozycję, honor i bogactwo.