Pikker – estońska kanonierka oryginalnej konstrukcji z czasów II wojny światowej, wybudowana w Tallinnie, za pieniądze pochodzące z publicznej zbiórki. Służyła w marynarce wojennej Estonii (Eesti merejõud) oraz w Marynarce Wojennej ZSRR, gdzie podczas II wojny światowej brała udział w ewakuacji Tallina. Okręt w latach 1940–46 działał na Morzu Bałtyckim, po czym został przydzielony do Floty Czarnomorskiej, gdzie pełnił funkcję ekskluzywnego jachtu dla radzieckich przywódców. W 1961 roku został przekazany jako jednostka badawcza Moskiewskiemu Uniwersytetowi Państwowemu.
Powstanie Fundusz na Rzecz Okrętu Podwodnego W latach trzydziestych XX wieku rząd Estonii starał się pozyskać środki na budowę dwóch okrętów podwodnych. Około połowę wymaganej sumy uzyskano ze sprzedaży Peruwiańczykom dwóch starych niszczycieli: „Lennuka” oraz „Wamboli”. Aby zdobyć pozostałą część kwoty 31 maja 1933 roku powołano Fundusz na Rzecz Okrętu Podwodnego. Do końca 1934 roku uzbierał on 53 tysiące koron – najwięcej, spośród dotychczas przeprowadzonych narodowych zbiórek. Była to jednak suma około sześćdziesiąt razy niższa, niż brakujący wkład do budowy. Postanowiono wówczas, że okręty podwodne zostaną sfinansowane z budżetu państwa.