thumb|240px|Gustaw Pillati, Góral z kobzą, pocz. XX wieku Gustaw Marian Pillati (ur. 2 sierpnia 1874 w Warszawie, zm. 25 lutego 1931 tamże) – polski malarz i rysownik, pedagog. Wywodził z rodziny warszawskich artystów: jego ojciec Ksawery Pillati oraz stryj Henryk Pillati byli malarzami, natomiast brat Stefan Pillati zajmował się rzeźbiarstwem.
Gustaw Pillati uczęszczał do Klasy Rysunkowej Wojciecha Gersona, a następnie, w latach 1897–1900 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie jego nauczycielami byli: Florian Cynk (rysunek) oraz Teodor Axentowicz (malarstwo). Następnie kształcił się zagranicą: w Académie Julian w Paryżu (od 1901 roku) oraz szkole Simona Hollósy'ego w Monachium (od 1908 roku). Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie. W 1920 roku walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W latach 1920–1922 uczył rysunku na kursach w Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej, natomiast w latach 1923–1926 wykładał w Szkole Sztuk Pięknych. Należał do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Grupy Pro Arte oraz Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków. Od 1899 roku regularnie wystawiał swoje prace w warszawskiej Zachęcie, a w latach 1902–1905 – również w Salonie Krywulta. Ponadto jego prace wystawiane były w kraju (m.in.