Michaił Pawłowicz Ogońkow, ros. Михаил Павлович Огоньков (ur. 24 czerwca 1932 w Moskwie, Rosyjska FSRR, ZSRR, zm. 14 sierpnia 1979 w Moskwie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji lewego obrońcy, reprezentant ZSRR, olimpijczyk, trener piłkarski.

Kariera piłkarska Kariera klubowa Wychowanek klubu Zakładu Krasnyj Proletarij w Moskwie. W 1953 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Spartak Moskwa. W maju 1958 roku wraz z reprezentantami ZSRR Borisem Tatuszynym i Eduardem Strielcowym został aresztowany pod zarzutem gwałtu, ale trzy dni później zarzuty wycofano. Ogońkow został zdyskwalifikowany do końca życia, ale trzy lata później dyskwalifikację anulowano. Na początku sezonu 1961 w Ałma-Acie w meczu przeciwko drużyny rezerwowej Kajrata po zderzeniu z przeciwnikiem doznał kontuzji. Po leczeniu usunięto nerkę, po czym był zmuszony zakończyć karierę piłkarską w 1961.

Kariera reprezentacyjna 26 czerwca 1955 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim ze Szwecją wygranym 6:0. Ponadto występował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego, w składzie której zdobył złoty medal na Olimpiadzie w Melbourne 1956.

Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową.