W latach 1936–1939 była przewodniczącą zarządu głównego.
W okresie okupacji zaangażowała się w tajne nauczanie, pracowała też w Biurze Informacji i Propagandy ZWZ/AK. Prowadziła kancelarię Komendy Głównej. W czasie wojny straciła męża (rozstrzelany w Palmirach w 1940) oraz oboje dzieci (córkę rozstrzelano w lutym 1944, syn poległ w powstaniu warszawskim). Po wojnie była docentką na UW (1946–1953).
Spisała wspomnienia z okresu pracy niepodległościowej. W 2019 zostały wydane przez Muzeum Historii Polski w tomie Kobiety niepodległości. Wspomnienia z lat 1910–1918.
W 1951 jej praca Legjony i wojska polskie w wojnach napoleońskich: 1797–1814 wydana pod pseudonimem Ewa Białynia została wycofana z polskich bibliotek oraz objęta cenzurą.
Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 17-6-30)Jerzy Waldorff, Hanna Szwankowska, Danuta Jendryczko, Barbara Olszewska, Zofia Czyńska „Cmentarz Powązkowski w Warszawie” KAW Warszawa 1984 s.