Niemiecki historyk sztuki Erwin Panofsky przesuwał powstanie Madonny Durán na lata 1436–1437, wskazując na jej prawdopodobną inspirację ikonograficzną – przechowywaną obecnie w melbourneńskiej National Gallery of Victoria Madonnę z Dzieciątkiem Jana van Eycka z około 1433Enrique Lafuente Ferrari, El Prado. Pintura nórdica, Madrid: Aguilar, 1977, s. 68.. Wielkość tablicy może sugerować, że była to środkowa kwatera jakiegoś tryptyku lub pojedyncza tablica wotywna.
Nieznana jest zarówno osoba zamawiającego, jak i miejsce pierwotnego przeznaczenia dzieła, chociaż zachowane flamandzkie kopie wskazują na Brugię. Około roku 1500 obraz pojawił się prawdopodobnie w Hiszpanii, co sugerują powstałe w tym okresie liczne niezachowane kopie dziełaOn-line Jstor: Robert A. Koch, Copies of Roger van der Weyden’s „Madonna in Red”, Record of the Art Museum, Princeton University, Vol. 26, No. 2 (1967), s. 52.. Swój tytuł obraz zawdzięcza ostatniemu właścicielowi, młodszemu synowi markiza Perales, Pedrowi Fernándezowi Duránowi y Bernaldo de Quirós (1846–1930), który nabył dzieło Weydena w 1899 roku i w testamencie z 1923 roku (wraz z wieloma innymi obrazami i dziełami sztuki) zapisał je Muzeum Prado. Muzeum przejęło obraz w 1931 roku nadając mu numer inwentarzowy 2722Max J.