Mimo to, 18 września 1995 roku prezydent Łukaszenka mianował Antanowicza zastępcą ministra spraw zagranicznych Białorusi. Od 13 stycznia 1997 do 4 grudnia 1998 roku pełnił funkcję ministra spraw zagranicznych Białorusi. Będąc na tym stanowisku, w 1997 roku starał się usprawiedliwić w oczach społeczności międzynarodowej stanowisko Białorusi w sprawie aresztowania grupy dziennikarzy rosyjskiej stacji telewizyjnej ORT. W 1998 roku sprzyjał rozwiązaniu konfliktu wokół osiedla letniskowego Drozdy. Po przejściu w stan spoczynku pracował jako wykładowca w . Następnie wyjechał do Federacji Rosyjskiej.
Poglądy Iwan Antanowicz określa się mianem komunisty i podkreśla, że nigdy nie należał do żadnej innej partii politycznej.
Jego zdaniem tylko dwa państwa „naprawdę” brały udział w II wojnie światowej – ZSRR i Stany Zjednoczone. Pierwszy z tych krajów miał walczyć na kontynencie, a drugi – na Oceanie Spokojnym. Antanowicz bardzo pozytywnie ocenił świat dwubiegunowy z czasów zimnej wojny. Jego zdaniem panujący wówczas porządek zabezpieczał Ziemię przed wojną jądrową, a oba ówczesne supermocarstwa chciały uniknąć „niepotrzebnych ofiar”. Rozpad ZSRR Antanowicz ocenił jako tragedię i klęskę Wschodu, przy czym jego zdaniem Zachód również nie odniósł zwycięstwa.