– marszałek polny Cesarskiej Armii Japońskiej, minister wojny w latach 1939–1940, zbrodniarz wojenny.

Życiorys W 1912 został attaché wojskowym w Niemczech. Jako obserwator wojskowy przebywał w Europie do zakończenia I wojny światowej. W lipcu 1918 otrzymał awans do rangi podpułkownika.

W styczniu 1919 został członkiem delegacji japońskiej uczestniczącej w paryskiej konferencji pokojowej, której owocem był Traktat wersalski.

W 1931 został awansowany na stopień generała porucznika. W okresie późniejszym pełnił m.in. obowiązki szefa Sił Powietrznych Cesarskiej Armii (1935–1936), a następnie dowódcy Japońskiej Armii Tajwanu (1936–1937). Od 2 do 26 sierpnia 1937 był członkiem Najwyższej Rady Wojennej Japonii. W okresie od 26 sierpnia 1937 do 14 lutego 1938 piastował funkcję inspektora generalnego Przysposobienia Wojskowego, a następnie w 1938 był głównodowodzącym Chińskiej Armii Ekspedycyjnej (Shina Haken-gun). Od 15 grudnia 1938 do 25 maja 1939 był ponownie członkiem Najwyższej Rady Wojennej, a następnie od 30 sierpnia 1939 do 22 lipca 1940 – ministrem wojny rządu Japonii. Od 30 lipca 1940 do 1 marca 1941 po raz trzeci był członkiem Najwyższej Rady Wojennej, a następnie ponownie dowódcą Chińskiej Armii Ekspedycyjnej oraz inspektorem generalnym Przysposobienia Wojskowego.