Katedra w Brecon (wal. Eglwys Gadeiriol Aberhonddu, ang. Brecon Cathedral) – anglikańska katedra, należąca do Kościoła w Walii, sięgająca swymi korzeniami roku 1093, kiedy założono w Brecon opactwo benedyktynów pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty. Po rozwiązaniu klasztorów w 1537 roku Część źródeł podaje 1538 rok. dotychczasowy kościół klasztorny stał się kościołem parafialnym w Brecon. W 1923 roku, o ustanowieniu diecezji Swansea i Brecon podniesiony do rangi katedry. Katedra w Brecon wraz z należącymi do niej budynkami znajduje się otoczonym murem na terenie, stanowiąc jedyny tego rodzaju kompleks (ang. Close) w Walii.
Katedra od 16 stycznia 1952 roku jest wpisana na listę Zabytków Walii pod nr 6998.
Historia Okres katolicki W 1093 roku normandzki rycerz Bernard de Neufmarché, fundator zamku w Brecon, podarował Rogerowi, mnichowi z opactwa benedyktynów w Battle „kościół św Jana Ewangelisty za murami”. Wspólnota założona w Brecon podlegała opactwu w Battle. Kościół klasztorny został przebudowany około 1230 roku, zachowując z dawnego, XI-wiecznego kościoła jedynie kilka fragmentów muru i chrzcielnicę. Nawa pierwszego kościoła i jej późniejsze odpowiedniki były również wykorzystywane jako kościół parafialny;