Margolin powrócił do Moskwy, gdzie był komendantem obrony przeciwlotniczej bloku. Później ewakuowany na Syberię, pracował równolegle nad dopracowywaniem mechanizmów artyleryjskich oraz małokalibrową bronią sportową. W 1946 zademonstrował całą serię pistoletów, bazujących na konstrukcji pistoletu TT. Nie weszły one do produkcji a Margolin rozpoczął prace nad bronią nowego typu, wyłącznie do celów sportowych. Pierwsza próbna partia (5 sztuk) opuściła fabrykę pod koniec 1947. Pistolet nazwano самозарядный спортивный пистолет калибра 5,6 мм конструкции Марголина (samopowtarzalny sportowy pistolet kalibru 5,6 mm konstrukcji Margolina). Seryjną produkcję rozpoczęto w 1949. Pierwszą większą imprezą, na której użyto pistoletów Margolina były Mistrzostwa Świata w Strzelectwie w 1954 w Caracas, gdzie wykazano wyższość tej konstrukcji nad tradycyjnymi pistoletami używanymi do tej pory (strzelcy posługujący się pistoletami Margolina zdobyli 20 złotych medali).
W czasie swych prac Margolin opracował 28 typów broni.