Na życzenie lokalnego pana Hosokawy Yoriyuki (1329-1392) poprowadził klasztor Yōtaku w Tambie. Jego nauczanie przyciągnęło wielu nowych uczniów. Był to okres, gdy jednym z elementów praktyki było szerokie wykorzystywanie kōanów. Najwyraźniej dochodziło do pewnych nadużyć, gdyż w jednym z podręczników kōanowych (jap. monsan) zapisano, iż Tsūgen zabronił swoim uczniom nauczania kōnganów bez autoryzacjiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Mediewal Japan. Str. 149.
Ustanowienie systemu rejestracji mnichów przez siogunat Ashikagów w celu administracyjnej kontroli klasztorów gozan nadało Tsūgenowi impet do wzmocnienia linii Gasana w Sōji-ji i jego własnej linii w Yōtaku-ji. W 1378 roku Tsūgen proklamował Sōji-ji głównym klasztorem (jap. honji) linii Gasana, a w 1391 roku ogłosił Yōtaku-ji głównym klasztorem jego linii przekazuWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Mediewal Japan. Str. 129.
Był również czterokrotnie (np. w 1382 roku) wybierany opatem klasztoru Sōji. Razem z innymi mistrzami zen z linii przekazu Gasana, zorganizował konferencję w tym klasztorze poświęconą sprawom organizacyjnymHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 211.