Zekkai Chūshin (ur. 9 grudnia 1336, zm. 3 maja 1405; jap. 絶海中津) – japoński mistrz zen szkoły rinzai, uczeń Musō Sosekiego, poeta, kaligraf i czołowa postać ruchu gozan.
Życiorys Pochodził z rejonu w prefekturze Kōchi na wyspie Sikoku. Jeszcze jako chłopiec udał się do Kioto, gdzie dokonał ceremonii tonsurowej (postrzyżyn) w klasztorze Tenryū w wieku 14 lat. Asystował przy opiece na chorym mistrzem Musō Sosekim przez cały rok aż do jego śmierci. Jako nowicjusz pilnie przykładał się do praktyki zazen i osiągnął pewne doświadczenie oświecenia. Po trzech latach, w 1353 roku, został wysłany do Kennin-ji, którego opatem był wówczas Ryūzan Tokken (1284–1368?). Jego codzienną praktyką kierował uczeń mistrza Musō – Gidō Shūshin (1325–1388). Od obu swoich nauczycieli otrzymał podstawy stylu geju szkoły Gulina Qingmao (1262–1316). W 1364 Ryūzan został opatem najbardziej prestiżowego klasztoru zen – Nanzen-ji, ale przez dziesięć lat, które Zekkai spędził w Kennin-ji, poznał najwybitniejsze osobowości zenu tych czasówHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 173.