Skarb Narodowy – instytucja powołana dekretem prezydenta RP Augusta Zaleskiego z 14 października 1949 r., której celem było finansowanie działalności władz Rzeczypospolitej (działalność organów władzy państwowej, działalność informacyjna i oświatowa, pomoc Krajowi). Środki finansowe Skarb Narodowy pozyskiwał z dobrowolnych datków („cegiełek”) polskich emigrantów.
Pierwszym prezesem Skarbu Narodowego został gen. broni Władysław Anders i pełnił urząd przez ponad 20 lat aż do śmierci. Corocznie październik był miesiącem Skarbu Narodowego. W 1991 Skarb Narodowy zakończył swoją działalność wraz z pozostałymi instytucjami władz polskich na uchodźstwie.
Przewodniczący Głównej Komisji Skarbu Narodowego gen. broni Władysław Anders (14 X 1949 – 12 V 1970) gen. bryg. Roman Odzierzyński (1970 – 1972) Mikołaj Dolanowski (1972 – 15 III 1978) Stefan Soboniewski p.o. (1978 – 1979) płk dypl. Kazimierz Iranek-Osmecki (1979) płk Maria Leśniakowa (1979 – 1981) Ludwik Maria Łubieński (1981 – 1990)