Według Lorne Campbell, figura Magdaleny była pierwowzorem dla postaci św. Barbary znajdującej się na skrzydle Ołtarza Werla; jest bliska Marii ze sceny Zwiastowania autorstwa Roberta Campina.
Inne postacie W Lizbonie znajdują się dwa fragmenty obrazu pojawiające się po raz pierwszy w inwentarzu kolekcji Leo Nardus z Suresnes w 1907 roku. Pierwszy przedstawia popiersie kobiety, ubranej w bogaty, wręcz królewski strój. Powszechnie uznaje się, że jest to postać św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Na obrazie prawdopodobnie klęczy na co wskazuje układ jej szaty i widoczna rzeka w tle będąca na tym samym poziomie co na londyńskim fragmencie. Historycy Martin Davies i John Ward wysuwają hipotezę, iż postać Katarzyny, choć wyszła spod pędzla Weydena lub bardzo bliskich współpracowników, to mogła pochodzić z innego obrazu ołtarzowego. Na dowód przedstawiają przykład fragment okna widoczny za plecami świętej, które framuga jest gładka gdy okna za św. Józefem jest frezowane. Taka niekonsekwencja w twórczości Weydena jest bardzo wyjątkowa. Teza ta nie broni się gdy porówna się grubość obu paneli, które są jednakowe - 1,3 cm i mają brawie identyczne wymiary (18,6 x 21,7 cm dla Katarzyny i 18.2 × 21 cm dla Józefa).