Koalicja PC-ZChN-PSL-PL-PChD – centroprawicowa koalicja rządowa powstała po pierwszych w pełni wolnych wyborach parlamentarnych z dnia 27 października 1991.
Funkcjonowanie koalicji mały|upright|Jan Olszewski – premier z ramienia PC mały|upright|Jarosław Kaczyński – lider PC mały|upright|Wiesław Chrzanowski – lider ZChN mały|upright|Gabriel Janowski – lider PSL-PL mały|upright|Krzysztof Pawłowski – lider PChD
Prezydent Lech Wałęsa desygnował Jana Olszewskiego na premiera już 5 grudnia 1991, gdy nie powiodła się misja kandydata prezydenckiego Bronisława Geremka, ani próba pozostawienia na stanowisku urzędującego premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego. Sejm wybrał Jana Olszewskiego na premiera w dniu 6 grudnia 1991. Niemożność zbudowania trwałej koalicji programowej zniechęciła także Olszewskiego, który w połowie grudnia złożył rezygnację z utworzenia rządu, której Sejm jednak nie przyjął. Olszewskiego uratowało PSL (w zamian za obietnicę kilku stanowisk wiceministrów, któremu po głosowaniu demonstracyjnie podziękował Jarosław Kaczyński. W końcu 23 grudnia 1991, po drugiej turze długich negocjacji, dzięki poparciu „Solidarności” i PSL, udało się stworzyć gabinet koalicyjny, w którym zasiadali przedstawiciele zaledwie 4 partii (PC – 4, ZChN – 3, PSL-PL – 2 i PChD – 1), które łącznie dysponowały w Sejmie zaledwie 114 głosami.