Premier, popierając decyzję Macierewicza, zaproponował w porozumieniu z I Prezesem Sądu Najwyższego Adamem Strzemboszem powołanie niezależnej komisji dla oceny prawdziwości przedstawionych materiałów. Sejm nie zdążył jednak rozpatrzyć tego wniosku. Na przyspieszenie rozpatrywania wniosku o dymisję rządu wpłynął prezydent Lech Wałęsa, który złożył 4 czerwca 1992 własny wniosek o odwołanie premiera. Dzień po odwołaniu rządu Olszewskiego prezydent Lech Wałęsa desygnował na szefa rządu prezesa PSL Waldemara Pawlaka, którego Sejm wybrał na nowego premiera.
Skład rządu Jan Olszewski (PC) – prezes Rady Ministrów Artur Balazs (PSL-PL) – minister-członek Rady Ministrów Andrzej Diakonow (PC) – kierownik Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa Zbigniew Dyka (ZChN) – minister sprawiedliwości Jerzy Eysymontt (PC) – minister-kierownik Centralnego Urzędu Planowania Adam Glapiński (PC) – minister współpracy gospodarczej z zagranicą Tomasz Gruszecki – kierownik Ministerstwa Przekształceń Własnościowych Gabriel Janowski (PSL-PL) – minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej Stefan Kozłowski – minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa Jerzy Kropiwnicki (ZChN) – minister pracy i polityki socjalnej Andrzej Lipko – kierownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu Karol Lutkowski – minister finansów Antoni