Tok myśli Sylwestra ukazany jest jako głębsze rozważania nad istotą świata, a nie tylko dostosowywanie głoszonej wiary do prywatnych potrzeb, co stawia tę postać w rzędzie godnych szacunku myślicieli, nieufnych wobec każdego gotowego systemu wartości. Jego działania przynoszą jednak katastrofę – to, co dla Sylwestra było poważną refleksją nad światem, dla zwykłych członków jego osady staje się pretekstem do nieokiełznanej rozpusty i wyrzeczenia się marzeń o transcendencjiG. Szwat-Gyłybowa, Bogomilstwo. Wielki temat literatury bułgarskiej w prozie Emiliana Stanewa [w:] red. I. Malej, Z. Tarajło-Lipowska, Wielkie tematy kultury w literaturach słowiańskich, t. VI, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2004, , s.96-97.. W innej interpretacji, zaprezentowanej przez tę samą autorkę, los Sylwestra ukazuje przede wszystkim przyrodzoną słabość człowieka i tkwiące w nim zło. Głosząc surowe, oparte na manichejskim dualiźmie, prawdy wiary, Sylwester nie potrafi zachować wierności wobec nich w momencie próby. Jest bowiem wewnętrznie, jak każdy, egoistą, pragnie spełniać swoje pragnienia, a nie doskonalić się duchowo, nakładając na siebie ograniczenia.