Podstarszy cechu, nazywany przybocznym, uczestniczył w radzie cechu i sprawował funkcje starszego z jego pełnomocnictwa lub w wypadku zawieszenia funkcji cechmistrza przez magistrat.
Mistrz stołowy W przypadku mistrzów stołowych, inaczej stolników (łac. dapifer contubernium, niem. Tischmeister), statuty cechowe nie przewidywały ani ich liczby, ani kadencji. Byli powoływani przez starszych mistrzów do rady i opinii przy załatwianiu spraw cechowych w tym sądu cechowego, więc ich kadencja kończyła się z kadencją starszych. Na mistrzów stołowych byli obierani starsi doświadczeni rzemieślnicy i liczono się z ich opinią.
Mistrzowie starsi – starszyzna cechu Starsi mistrzowie (seniores contubernium) – do starszyzny cechowej, czyli rady cechu, należeli ci mistrzowie, których kiedykolwiek wybrano na starszego cechu. Nazywano ich także przysięgłymi (iurati), bo przysięgali przed radą miejską.
Pisarz cechowy Pisarze cechowi, scriptores contubernium prowadzili korespondencję cechu, zapisywali księgi cechowe, wystawiali listy, dokumenty cechowe.