Pisał o mistrzu małodobrym Sebastian Klonowic w roku 1600 w Worku judaszowym; ..A sędzia dekretem nakaże: Małodobry skarz go tam jako prawo każe, A nad prawo nic nie czyń...
Mistrz – historia tytułu Po raz pierwszy słowo „magister” na określenie stopnia naukowego wyższego od bakałarza pojawia się w polskich dokumentach w XIII wieku. Pierwotnie miało ono związek z zawodem notariusza, a od początku XIV wieku także z profesjami rzemieślniczymi. Zapewne początkowo taki tytuł dodawany przy konkretnym zawodzie wskazywał na funkcje pełnione przez danego rzemieślnika w radzie miasta i w cechu oraz na prawo do nauki i egzaminowania zawodowego. Przykładem wczesnego zastosowania tej nomenklatury jest krakowska zapiska z roku 1316 w sprawie nieruchomości, która dotyczy mistrza Mikołaja, budowniczego machin (magistro Nycolao Vngaro machinatori).
Istniały także (niezależnie od systemu rzemiosła) wysokie urzędy dworskie mistrzów, magistrów, np. kuchmistrza (magister coquinae, magister culinae) od 1352 r. i ochmistrza (magister curiae) od 1366 czy miejskie, np. burmistrza (magister civium) w Krakowie od 1396, niezwiązane z zawodami rzemieślniczymi.