Pewnego dnia, podczas uroczystego obiadu, księżniczka chciała zrobić przyjemność braciom i zerwała dla każdego po lilii, rosnącej w ogródku obok domku. Jednak wtedy bracia przemienili się w kruki i odlecieli. Zniknął też domek i ogród, a księżniczka pozostała sama w lesie. Wtedy podeszła do niej staruszka, powiedziała, że źle zrobiła zrywając czarodziejskie lilie i że teraz jej bracia zostaną krukami na zawsze. Widząc rozpacz księżniczki, staruszka poradziła jednak jak ich odczarować. Musi przez siedem lat milczeć i nie wolno się jej uśmiechnąć.
Od tej pory księżniczka mieszkała sama w lesie zachowując milczenie. Jakiś czas później spotkała w lesie młodego króla, który przebywał na polowaniu. Król zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia i poprosił ją o rękę. Księżniczka nie mogła odpowiedzieć, ale skinęła głową, że się zgadza. Odbył się ślub. Jednak matka króla nienawidziła synowej i zaczęła ją oskarżać o różne złe rzeczy. Księżniczka nie mogąc mówić, nie mogła się bronić. A brak uśmiechu, według królowej, oznaczał, że ma nieczyste sumienie. Ostatecznie król uwierzył matce i kazał przygotować stos.