Jerzy Stefan Pytlewski, ps. Świerszcz (ur. 10 lutego 1887 w Kielcach, zm. 20 maja 1939 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 10 lutego 1887 w Kielcach, stolicy ówczesnej guberni kieleckiej, w rodzinie Franciszka (1858–1936) i Stefani z Turowskich (1863–1938)Strona Rodu Pytlewskich. Jerzy Stefan Pytlewski (1887–1939). Był starszym bratem Zofii (1989–1895), Heleny (1893–1893), Aliny po mężu Szydłowskiej (1890–1927), Jana (1894–1894) i Tadeusza (1896–1962), rotmistrza Wojska Polskiego i kawalera Orderu Virtuti Militari.
W 1905, po ukończeniu gimnazjum w Kielcach, wstąpił do armii rosyjskiej, w charakterze wolontariusza (ros. Вольноопределяющийся). W 1909, po ukończeniu Twerskiej Szkoły Junkrów Kawalerii został mianowany kornetem ze starszeństwem z 15 czerwca 1908 i wcielony do 5 pułku huzarów. W 1911, po zwolnieniu z wojska, rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Dorpacie.
Od 12 sierpnia 1914 podczas I wojny światowej walczył w Legionach Polskich używając pseudonimu „Świerszcz”. Był dowódcą plutonu w 1 pułku ułanów Legionów Polskich. 5 marca 1915 awansował na podporucznika, a 1 listopada 1916 na porucznika. Od 1 czerwca 1915 pełnił funkcję komendanta szwadronu.