i został pochowany na cmentarzu w Krakowie-Grębałowie w rodzinnym grobowcu.
Działalność publicystyczna Już przed wojną autor wielu artykułów, esejów, przyczynków historycznych i obyczajowych w toruńskich dziennikach. W 1939 r. wydrukował zbiór opowiadań egzotycznych pt. Szlakiem wielkiej przygody. Zapewnił sobie tym miejsce wśród publicystów w informatorze S. Łozy Czy wiesz kto to jest? (s. 776).
Po wojnie wziął udział w obronie Słowińców, zgermanizowanego szczepu pomorskiego, pokrewnego Kaszubom, których władze wysiedlały do Niemiec, uważając ich błędnie za Niemców. Napisał w obronie Słowińców dwie rozprawki: Słowińcy – Mohikanie Pomorza i Tragedia Mohikanów Pomorza, przedrukowane następnie przez prasę polską jako Komunikaty Instytutu Bałtyckiego. W regionalnym tygodniku kaszubskim Zrzesz Kaszebsko zamieszczał od marca do sierpnia 1947 roku artykuły z cyklu Słowińcy żyją. Niestety, nie udało mu się Słowińców uratować. Libijski miesięcznik AS-SADAKA zamieścił kilka jego artykułów na tematy arabsko-mauretańskie.