W latach sześćdziesiątych odbył też tournée do Berlina, Monachium - wszystkich ważniejszych miast Niemiec, Pragi, Budapesztu, Królewca, Rygi i wreszcie Petersburga, gdzie odniósł wielkie sukcesy artystyczne.
W roku 1867 wraz z Theater an der Wien udał się na tournée do Nowego Jorku. W Dreźnie (po konwersji na ewangelicyzm) ożenił się po raz drugi w roku 1861 ze śpiewaczką operetkową i pianistką, córką pastora ewangelickiego.
Spoczywa na starym ewangelickim cmentarzu w Dreźnie.
W latach 1837–1845 Dawison pisał dziennik w języku polskim, którego autograf spłonął w Warszawie w czasie powstania warszawskiego. Żadna jego kopia się nie zachowała. W Wiedniu i Dreźnie kontynuował pisanie pamiętnika, tym razem w jęz. niemieckim, którego oryginał znajduje się obecnie w drezdeńskim muzeum (Sächsische Landesbibliothek Dresden).
Według opinii Stanisława Dąbrowskiego: Bogumił Dawison, Stanisław Dąbrowski, [w:] Dąbrowski Stanisław, Górski Ryszard (oprac.), Wspomnienia aktorów. T. 1, Warszawa: PIW, 1963, s. 66.
Życie Dawisona było inspiracją do utworów literackich: Cudzoziemiec Zofii Urbanowskiej, Der Pojaz Karla E. Franzosa, Kaśka Kariatyda Zapolskiej i dramatu Cypriana Kamila Norwida Aktor.
Przypisy