Colby Edmund Slater (ur. 30 kwietnia 1896 w Berkeley, zm. 30 stycznia 1965 w Clarksburgu) – amerykański sportowiec, olimpijczyk, zdobywca złotego medalu w turnieju rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1924 roku w Paryżu.
Życiorys Był synem Louise, córki irlandzkiej emigrantki, i pochodzącego z Szetlandów Johna, kapitana żeglugi wielkiej. Miał trójkę rodzeństwa – Marguerite, Jamesa Herberta oraz Normana, również złotego medalistę olimpijskiego. Uczęszczał do Berkeley High School, którego zespół rugby poprowadził do sukcesów na arenie hrabstwa, regionu i stanu. W 1914 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis – występował w barwach UC Davis Aggies w rugby, futbolu amerykańskim, koszykówce i baseballu, udzielał się też w organizacjach studenckich.
Slater ukończył studia w maju 1917 roku, w czerwcu zgłosił się do poboru, w armii znalazł się trzy miesiące później, a w listopadzie otrzymał rangę kaprala. Na wiosnę 1918 roku odbył intensywne szkolenie w Forcie Lewis, do Europy dotarł zaś w połowie lipca. Służył w oddziale medycznym, z którym do końca wojny stacjonował we Francji i Belgii. Dopiero w kwietniu 1919 roku mógł powrócić do USA, a oficjalnie służbę wojskową zakończył w maju tego roku.