Mikołaj, imię świeckie Petar Mandić (ur. 5 sierpnia 1840 w Gornjim Gračacu, zm. 2 sierpnia 1907 w Opatii) – serbski biskup prawosławny.
Życiorys Syn kapłana prawosławnego Nikoli Mandicia i jego małżonki Sofiji. Edukację podstawową uzyskał w szkołach niemieckich, zaś wykształcenie teologiczne – w seminarium duchownym w Plaškach. Święcenia diakońskie przyjął 15 grudnia 1863 z rąk metropolity górnokarłowickiego Piotra. Ten sam duchowny wyświęcił go 18 grudnia tego samego roku na kapłana. Ks. Mandić był początkowo wikariuszem, a następnie proboszczem parafii w Plaškach i wykładowcą w miejscowym seminarium duchownym. W 1879 otrzymał godność protoprezbitera, w tym też roku został dziekanembiskup Sawa (Vuković), Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996, s.374..
13 maja 1891, po śmierci małżonki, złożył wieczyste śluby mnisze. Jeszcze w tym samym roku został przełożonym monasteru Gomirje. 14 maja 1892 Święty Synod Patriarchatu Konstantynopolitańskiego nominował go na metropolitę zwornicko-tuzlańskiego. Jego chirotonia biskupia miała miejsce 12 lipca 1892 w Tuzli.