Michaił Iwanowicz Lilje, (ur. 10 lutego 1868, zm. 1941 we Francji) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigracyjny wykładowca i memuarysta.
Życiorys W 1887 r. ukończył władimirski korpus kadetów w Kijowie, zaś w 1889 Konstantynowską Szkołę Wojskową. Służył w stopniu podporucznika w 6 Batalionie Saperów. W 1892 r. awansował na porucznika. Następnie przeniesiono go do szefostwa inżynierii moskiewskiego okręgu wojskowego. W 1896 r. ukończył nikołajewską akademię inżynierską w Sankt Petersburgu. Otrzymał stopień sztabskapitana. W 1898 r. w stopniu kapitana przeniesiono go do zarządu inżynierskiego priamurskiego okręgu wojskowego. Od 1899 r. służył w sztabie władywostockiego fortecznego zarządu inżynierskiego. Od 1900 r. kierował pracami fortecznymi Port Artur. Uczestniczył w obronie twierdzy. Po klęsce wojsk rosyjskich z Japończykami w 1905 r., został odkomenderowany do petersburskiego okręgu wojskowego. Służył w twierdzy Kronsztad. W 1906 r. objął funkcję oberoficera sztabowego 2. sanktpetersburskiego oddziału inżynieryjnego. Tymczasowo był dowódcą nowogródzkiej grupy inżynierskiej. W 1908 r. mianowano go podpułkownikiem. W 1910 r. stanął na czele komisji remontowej sanktpetersburskiego zarządu inżynierskiego. W 1912 r. przeszedł do rezerwy. W 1915 r. powrócił do armii. Brał udział w I wojnie światowej.