Obóz internowania w Szczypiornie – były obóz internowania w Szczypiornie (od 1976 dzielnica Kalisza), w którym w latach 1915–1922 przebywali internowani przez władze niemieckie działacze niepodległościowi, żołnierze Legionów Polskich, jeńcy rosyjscy. Od 1918 r. strona polska przetrzymywała w obozie jeńców niemieckich oraz internowanych żołnierzy armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.
W lipcu 1917, w następstwie kryzysu przysięgowego, w obozie w Szczypiornie internowano żołnierzy i podoficerów I Brygady Legionów Polskich i III Brygady Legionów Polskich; sam Józef Piłsudski został osadzony w Twierdzy Magdeburg. W 1933 szczątki zmarłych w obozie żołnierzy ekshumowano i złożono w mauzoleum Legionistów Polskich w Kaliszu.
Utworzenie obozu W czasie I wojny światowej, na początku 1915 w ramach przygotowań do ofensywy niemieckiej na froncie wschodnim w Szczypiornie powstał obóz dla internowanych Kriegsgefangenenlager Skalmierschütz. Na przełomie 1915/1916 w obozie przebywała m.in. Aleksandra Piłsudska, która oceniała liczbę więźniów na 4 tysiące jeńców i 100 osób cywilnych.
Legioniści
Po kryzysie przysięgowym trafili do niego internowani żołnierze Legionów Polskich. Pierwszy transport legionistów przybył do Szczypiorna 13 lipca 1917.