W wyrzutni mieściło się czternaście rakiet UP w dwóch rzędach po siedem rakiet. Rakiety były odpalane elektrycznie.

Pierwsze próby nowej broni odbyły się w piątek, 13 grudnia 1940 na pokładzie uzbrojonego jachtu HMS „Conqueror” należącego przed wojną do Gordona Selfridge'a. W czasie pierwszych testów rakiety sprawiały bardzo wiele problemów, były wyposażone w bardzo delikatne zapalniki które często uzbrajały w już w trakcie transportu i stanowiły poważne zagrożenie nie tyle dla nieprzyjaciela, co ich użytkowników. Uderzeniowy bezpiecznik rakiet uzbrajał się po czterech i pół obrotach wiatraczka, nawet bez wyciągnięcia zawleczki zabezpieczającej i upuszczone rakiety mogły się łatwo same uzbroić.

W trakcie pierwszych prób wyrzutni pierwszą jej ofiarą była celnie trafiona mewa, która pechowo dla niej przelatywała nad „Conquerorem” w trakcie testów. Inną ofiarą był także raniony w pośladki przez przedwcześnie eksplodującą rakietę marynarz, jedna z salw rakiet opadając już w dół trafiła w maszynownię „Conquerora”.