wydając nieznane bliżej przywileje.

W 1462 księżna Barbara została wygnana do Krakowa przez swojego pasierba Jana IV, który z pomocą przebranych za kobiety rycerzy opanował miasto, zmuszając swoją macochę do ucieczki i aresztując jej brata Hieronima. Szybkie opanowanie Pszczyny przez młodego księcia ułatwiał fakt, że pomimo posiadania zamku samo miasto nie było obwarowane. Ostatni raz osoba Barbary wymieniona jest w aktach krakowskich 12 listopada 1463. W roku 1464 jej pasierbowie dokonali podziału ziem, w tym pszczyńskiej oprawy wdowiej Barbary, którą otrzymał młodszy z braci, Wacław.

Przy dokumencie z 18 lutego 1462, wystawionym w Krakowie, do XIX wieku zachowała się heraldyczna pieczęć księżnej Barbary, odciśnięta w czerwonym wosku. Na czteropolowej tarczy herbowej, skwadrowane z nieukoronowanym orłem, umieszczono pola na wzdłuż przedzielone. W otoku widoczny był minuskułowy napis z tytulaturą księżnej, częściowo zatarty: sigillum barbara ducissa rath...

Przypisy

Bibliografia Długosz J., Roczniki, czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego. Księga 12: 1445–1461, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, , s. 167–168.

Krzyżanowski S., Morsztynowie w XV wieku, [w:] „Rocznik Krakowski”, t. I, Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, Kraków 1898, s. 338–340.

Rokemberg, Barbara Rokemberg, Barbara Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w XV wieku