Zespół adwokacki – forma działalności adwokatów mająca korzenie w ustroju komunistycznym.

W Polsce zespoły adwokackie zostały wprowadzone ustawą z 1950 o ustroju adwokaturyUstawa z 27 czerwca 1950 o ustroju adwokatury . Miały one być formą pośrednią między kapitalistycznymi kancelariami a sowieckim pełnym upaństwowieniem adwokatury. W 1964 adwokaci J. Nawrot i S. Garlicki opisywali zespół jako „dobrowolne socjalistyczne zrzeszenie adwokatów” Za: i „komórkę samorządu adwokackiego, a więc ogniwo wykonywania administracji państwowej”. Od 1967, gdy zlikwidowano kancelarie adwokackie,Ustawa z 19 grudnia 1963 o ustroju adwokatury () adwokaci mogli pracować wyłącznie w zespołach. Indywidualne kancelarie oraz spółki tworzono wyjątkowo, za zgodą ministra sprawiedliwości.

Założeniem nowelizacji ustawy – Prawo o adwokaturze z 1982 uchwalonej w 1997Ustawa z 22 maja 1997 () było, aby adwokaci pracowali głównie w kancelariach i spółkachRozważania na temat Prawa o adwokaturze z 1982 r.. Po zmianie prawa większość adwokatów opuściła zespoły. W 2011 do zespołów należało 144 spośród 9039 adwokatów wykonujących zawód (ok. 1,6%). 3 lata później działało 21 zespołów adwokackich, zrzeszających 104 adwokatów. Stanowiło to wówczas 0,68% adwokatów wykonujących zawód.