Leonardo De Lorenzo (ur. 29 sierpnia 1875 w Viggiano, zm. 29 lipca 1962 w Santa Barbara) – włoski wirtuoz fletu i pedagog.

Życiorys Urodzony w Viggiano, w prowincji Potenza, De Lorenzo zaczął grać na flecie w wieku 8 lat i pojechał do Neapolu, do Konserwatorium muzycznego Conservatorio di San Pietro a Majella. wieku 16 lat wyemigrował do Stanów Zjednoczonych Ameryki i pracował w hotelu w Cerulean, w stanie Kentucky, ale w 1898 powrócił do Włoch, aby zostać wziętym do wojska i zostać członkiem orkiestry wojskowej kierowanej przez Giovanniego Moranzoni. Następnie rozpoczął swoją karierę i koncertował we Włoszech, Niemczech, Anglii i Południowej Afryce. W wieku 25 lat dołączył do orkiestry w Kapsztadzie. W 1907 powrócił do Neapolu aby ukończyć naukę, a następnie udał się znowu do Ameryki aby zostać pierwszym flecistą Filharmonii Nowojorskiej dyrygowaną przez Gustava Mahlera i grał w New York Symphony Orchestra w zastępstwie za Georges’a Barrère. Był także flecistą w orkiestrach w Minneapolis, Los Angeles i Rochester. W 1914 współpracując z Minneapolis Symphony Orchestra poznał Maude Peterson, pianistkę, która mu często towarzyszyła i wkrótce została jego żoną.