Lepnica litewska (Silene lithuanica Zapał.) – w niektórych ujęciach systematycznych gatunek rośliny z rodziny goździkowatych. Takson opisany przez Hugo Zapałowicza ze wschodniej Europy. W Polsce głównie na Polesiu Lubelskim w okolicach Włodawy, sporadycznie na Nizinie Podlaskiej i na pojedynczych stanowiskach na Pojezierzu Mazurskim – osiąga w Polsce zachodnią granicę zasięgu. W rewizji taksonomicznej roślin z całego zasięgu lepnicy baldaszkowej Atocion armeria cechy diagnostyczne dla Silene lithuanica uznane zostały za mieszczące się w naturalnej zmienności Atocion armeria. Nazwa Silene lithuanica (tudzież Atocion lituanicum) uznane zostały za synonim Atocion armeria. Takie rozstrzygnięcie przyjmowane jest we współczesnych bazach taksonomicznych.
Morfologia Pokrój Roślina o wysokości od 20 do 50 cm, pokryta sinym woskowym nalotem. Łodyga Naga, rozgałęziona na górze, lepka pod górnymi węzłami. Liście Naprzeciwległe, u podstawy łodygi skupione w różyczkę, kształtu łopatkowato-lancetowatego. Liście łodygowe podłużnie eliptyczne lub równowąskie, siedzące, jednonerwowe, o sercowatej nasadzie. Kwiaty O średnicy około 15 mm, zebrane w dwuramienne wierzchotki. Płatki korony barwy czerwonej, bądź (rzadko) białej, całobrzegie, płasko rozpostarte i z przykoronkiem o długości około 3 mm.