Kazimierz Ciałowicz (ur. 25 lutego 1906 w Kalnicy, zm. sierpień / wrzesień 1944 w Warszawie) – polski nauczyciel, literat, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego.
thumb|Upamiętnienie na Mauzoleum w Sanoku thumb|Symboliczny grób Kazimierza i Marii Karwowskich Życiorys Był jednym z ośmiorga dzieci Adolfa (1863–1919, leśniczy, zarządca dóbr) i Marii z domu Tomkiewicz (1875–1922). Jego rodzeństwem byli: Jan (1895–1967, oficer Wojska Polskiego, historyk), Stanisław (ur. 1904), Antoni (ur. 1897), Stefania, Maria, Helena, Tadeusz (1910-2004, oficer Wojska Polskiego). Rodzina Ciałowiczów zamieszkiwała w Kalnicy w domu niegdyś zajmowanym przez Wincentego Pola.
Uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Królowej Zofii w Sanoku, gdzie w 1922 ukończył VI klasę jako chlubnie uzdolniony. Później kształcił się w Państwowym Gimnazjum im. Marii Konopnickiej w Ostrogu, gdzie zdał maturę z odznaczeniem (od 1923 dyrektorem gimnazjum w Ostrogu był pochodzący z Sanoka Jan Świerzowicz). Był harcerzem. W latach 1924–1929 studiował na Uniwersytecie Warszawskim filologię polską i historię literatury francuskiej oraz uzyskał tytuł magistra filozofii. W latach 30. do 1939 był nauczycielem w warszawskich gimnazjach.