Krystyna Edmunda (Henrietta) von Osterhausen (zm. 6 listopada 1727 w Dreźnie) – ostatnia metresa króla polskiego Augusta II Mocnego.
Życiorys Związek Krystyny von Osterhausen z królem Polski i elektorem Saksonii Augustem II Mocnym został opisany w dziele La Saxe Galante Karla Ludwiga von Pöllnitza, w którym Krystyna występuje pod imieniem HenriettyK. L. von Pöllnitz, Ogień pałającej miłości, Warszawa 1973, ss. 191–195.. Krystyna Edmunda została królewską metresą w 1720, po porzuceniu przez niego Erdmuty Zofii von DieskauRudzki E., Polskie królowe, Warszawa 1990, ss. 266–267.. Według von Pöllnitza, von Osterhausen często przebywała na dworze królewskim w Dreźnie, gdzie starała się o względy synowej swojego kochanka Marii Józefy. Gdy związek Krystyny z elektorem Saksonii zakończył się po kilku miesiącach, Krystyna przeszła z religii luterańskiej na katolicyzm i zgodnie z sugestią królewiczowej Marii Józefy wstąpiła do klasztoru urszulanek w PradzeK. L. von Pöllnitz, Ogień pałającej miłości, Warszawa 1973, ss. 194–195.. Według La Saxe Galante przebywała tam trzy miesiące, spędzając w klasztorze jedynie noce, a w ciągu dnia prowadząc wystawne życie.